மூன்று குணங்கள் | Three Gunas in Tamil

அன்னை தெய்வம் இந்தப் படைப்பின் அடையாளமாக விளங்குகிறாள். இந்தப் படைப்பு முழுவதும் ஐந்து பூதங்களால் ஆனது. இந்த ஐந்து பூதங்களும் மூன்று அடிப்படை குணங்களைக் கொண்டுள்ளன. அவை:

• சத்வம் (Sattva)
• ரஜஸ் (Rajas)
• தமஸ் (Tamas)

இந்த மூன்று குணங்களே படைப்பில் உள்ள அனைத்தையும் இயக்குகின்றன. மேலும், அவை நமது உணர்வு நிலைகளான விழிப்பு நிலை, கனவு நிலை மற்றும் உறக்க நிலை ஆகியவற்றுடனும் தொடர்புடையவை.

சத்வம்

சத்வம் என்றால் என்ன, ரஜஸ் என்றால் என்ன, தமஸ் என்றால் என்ன என்பது குறித்து பரவலான புரிதல் உள்ளது. சத்வம் என்பது தெளிவு, ஞானம் மற்றும் தர்மமான செயல்களுக்கு காரணமான குணமாகும்.

நமது சூழலிலும் உடலிலும் சத்வ குணம் மேலோங்கி இருக்கும்போது, நாம் லேசாகவும், மகிழ்ச்சியாகவும், இனிமையாகவும், ஆனந்தமாகவும், விழிப்புடனும், சுறுசுறுப்புடனும் இருப்போம். அப்போது நமது உணர்திறனும் புரிதலும் மிகவும் தெளிவாக இருக்கும்.

ரஜஸ்

ரஜஸ் என்பது உடலிலும் மனதிலும் செயல்பாட்டை உருவாக்கும் குணமாகும். ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு ரஜஸ் இல்லாமல் நம்மால் எந்தச் செயலையும் செய்ய முடியாது.

ரஜஸ் மற்ற இரண்டு குணங்களுடன் சமநிலையில் இருக்கும்போது அதன் பலன்கள் அதிகம். ஆனால் ரஜஸ் அதிகரித்து ஆதிக்கம் செலுத்தும்போது, எண்ணங்கள் பெருகுகின்றன; மனம் அமைதியற்றதாகிறது; ஏராளமான ஆசைகளும் செய்ய வேண்டிய வேலைகளும் தோன்றுகின்றன.

மேலும், சில நேரங்களில் நாம் மிகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் உற்சாகமாகவும் உணரலாம்; வேறு சில நேரங்களில் மிகவும் மனச்சோர்வுடனும் தாழ்வுடனும் உணரலாம். இது ரஜோ குணத்தின் விளைவாகும்.

தமஸ்

தமஸ் என்பது உடலுக்கும் மனதிற்கும் ஓய்வை அளிக்கும் குணமாகும். ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு தமஸ் இல்லாமல் ஒருவரால் உறங்க முடியாது.

ஆனால் தமஸ் சமநிலையில் இல்லாதபோது, மயக்கம், தவறான புரிதல், சோம்பல், மந்தத்தன்மை போன்றவை வெளிப்படத் தொடங்குகின்றன.

இந்த மூன்று குணங்களும் ஒவ்வொரு மனிதரிடமும் வெவ்வேறு அளவில் உள்ளன. வாழ்க்கையின் நோக்கம் தமஸ் மற்றும் ரஜஸைச் சரியான அளவில் வைத்துக்கொண்டு, சத்வத்தை அதிகரிப்பதே ஆகும். சத்வம் அதிகரிக்கும்போது மனம் அமைதியடைகிறது, ஞானம் மலர்கிறது, மேலும் வாழ்க்கை ஆனந்தமயமாகிறது.

ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில், இந்த மூன்று குணங்களில் ஏதேனும் ஒன்று நம் வாழ்க்கையில் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. சத்வம் மேலோங்கி இருக்கும்போது, ரஜஸ் மற்றும் தமஸ் பின்னணியில் இருந்து அவற்றின் தாக்கம் மிகவும் குறைவாக இருக்கும். ரஜஸ் மேலோங்கும்போது, சத்வமும் தமஸும் பின்னணியில் இருக்கும். அதேபோல், தமஸ் ஆதிக்கம் செலுத்தும்போது, சத்வமும் ரஜஸும் பின்னணியில் இருந்து அவற்றின் தாக்கம் மிகக் குறைவாக இருக்கும். உலக வாழ்க்கை இயங்கும் அடிப்படை விதி இதுவே.

இந்த மூன்று குணங்களும் நமது உணவிலும் காணப்படுகின்றன. நாம் உண்ணும் உணவு சாத்விக, ராஜசிக அல்லது தாமசிக தன்மையுடையதாக இருக்கலாம். அதேபோல் நமது மனமும் புத்தியும் சாத்விகமாகவோ, ராஜசிகமாகவோ, தாமசிகமாகவோ இருக்கலாம். நமது மனப்பான்மையும் செயல்களும் இந்த மூன்று குணங்களின் தாக்கத்தின்படி அமைகின்றன.

சில நேரங்களில் மனம் பல எண்ணங்களால் நிரம்பி, அமைதியின்றி, ஏதாவது செய்து கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்ற உந்துதலுடன் இருக்கும் — அது ரஜசின் வெளிப்பாடு.

வேறு சில நேரங்களில் சோர்வு, மந்தத்தன்மை, தூக்கம் அல்லது எதிலும் ஆர்வமின்மை ஏற்படலாம் — அது தமஸின் வெளிப்பாடு.

இந்த நிலைகள் மாறி மாறி வருவது இயற்கையின் விதி என்பதைப் புரிந்துகொள்ளும்போது, நம்முள் ஏற்படும் மாற்றங்களை எளிதாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியும். ஆன்மிக சாதனைகள், தியானம், பிராணாயாமம், சத்சங்கம் மற்றும் நல்ல உணவுப் பழக்கங்கள் ஆகியவை சத்வ குணத்தை வளர்த்து, வாழ்க்கையில் அதிக அமைதி, தெளிவு மற்றும் ஆனந்தத்தை உருவாக்குகின்றன.

சில நேரங்களில் நீங்கள் அமைதியற்றவராகவும், சோகமாகவும், செய்ய வேண்டிய வேலைகள் அதிகமாக இருப்பதால் சுமையாகவும் உணரலாம். மேலும் பல ஆசைகளும் மனதில் எழலாம். இது ரஜஸ் குணத்தின் வெளிப்பாடாகும்.

வேறு சில நேரங்களில் சோர்வு, தூக்கம், மந்தத்தன்மை மற்றும் சோம்பல் போன்ற உணர்வுகள் ஏற்படலாம். இது தமஸ் குணத்தின் வெளிப்பாடாகும்.

நாம் இந்த மூன்று குணங்களையும் அவ்வப்போது அனுபவித்தாலும், ஆரோக்கியமான மற்றும் சமநிலையான வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றுவதன் மூலம் சத்வத்தின் அளவை உயர்வாக வைத்திருக்க முடியும். தியானம், மந்திர உச்சரிப்பு, பிராணாயாமம், யோகா போன்ற ஆன்மிக சாதனைகளும் சத்வ குணத்தை அதிகரிக்க உதவுகின்றன. சத்வம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, வாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சியும் மனத் தெளிவும் அதிகரிக்கின்றன.

சத்வம் அதிகமாக இருக்கும்போது, மனம் அமைதியாகவும், விழிப்புணர்வுடனும், ஆனந்தமாகவும் இருக்கும். நமது சிந்தனை தெளிவடைகிறது; சரியான முடிவுகளை எடுக்கும் திறன் வளர்கிறது; வாழ்க்கையைப் பற்றிய புரிதல் ஆழமடைகிறது.

எனவே, நவராத்திரி போன்ற புனிதமான காலங்களில் தியானம், பிரார்த்தனை, மௌனம், மந்திர உச்சரிப்பு மற்றும் சத்சங்கம் போன்ற ஆன்மிகப் பயிற்சிகளில் ஈடுபடுவது, நமக்குள் உள்ள சத்வ குணத்தை வளர்த்து, அதிக அமைதி, சந்தோஷம் மற்றும் தெய்வீக அனுபவத்தை வழங்குகிறது.

நவராத்திரியும் மூன்று குணங்களும்

குணங்கள் என்பது நம்முள் இயல்பாகவே இருக்கும் தன்மைகளாகும். அவை தெய்வீக உணர்வின் மூலம் மேம்படுத்தப்பட்டு பரிசுத்தமடைய முடியும்.

தேவி “திரிகுணாத்மிகா” — அதாவது மூன்று குணங்களின் அதிபதியும் அவற்றை இயக்கும் சக்தியும் ஆவாள். அவளே அனைத்து நற்குணங்களின் பொக்கிஷமாக விளங்குகிறாள்.

நவராத்திரியின் முதல் மூன்று நாட்கள் தமஸ் குணத்துடன் தொடர்புடையவை. இந்த நாட்களில் தேவி துர்கையின் வடிவில் போற்றப்படுகிறாள். முதல் மூன்று நாட்களில் தேவி துர்கையை வழிபடுவதன் மூலம், நம்முள் இருக்கும் தாமசிகப் போக்குகள் சமநிலைக்கு வருகின்றன. அறியாமை, சோம்பல், மந்தத்தன்மை மற்றும் எதிர்மறை எண்ணங்கள் குறையத் தொடங்குகின்றன.

அடுத்த மூன்று நாட்கள் ரஜஸ் குணத்துடன் தொடர்புடையவை. இந்த நாட்களில் தேவி லக்ஷ்மியின் வடிவில் போற்றப்படுகிறாள். தேவி லக்ஷ்மியை வழிபடுவதன் மூலம், நம்முள் இருக்கும் ராஜசிகப் போக்குகள் சமநிலையடைகின்றன. அளவுக்கு மீறிய ஆசைகள், அமைதியின்மை மற்றும் அதிகப்படியான மன அலைச்சல்கள் குறைகின்றன.

கடைசி மூன்று நாட்கள் சத்வ குணத்துடன் தொடர்புடையவை. இந்த நாட்களில் தேவி சரஸ்வதியின் வடிவில் போற்றப்படுகிறாள். தேவி சரஸ்வதியை வழிபடுவதன் மூலம், நம்முள் சத்வ குணம் அதிகரிக்கிறது. ஞானம், தெளிவு, அமைதி, விழிப்புணர்வு மற்றும் ஆனந்தம் மலர்கின்றன.

இவ்வாறு நவராத்திரியின் ஒன்பது நாட்களில், நமது உணர்வு நிலை தமஸிலிருந்து ரஜஸுக்கு, ரஜஸிலிருந்து சத்வத்திற்கு உயர்ந்து பயணிக்கிறது. இறுதி மூன்று நாட்களில் சத்வகுணம் மலர்ந்து, மனமும் இதயமும் தெய்வீக உணர்வால் நிரம்புகின்றன.

நவராத்திரியின் உண்மையான நோக்கம், வழிபாடு மற்றும் ஆன்மிக சாதனைகளின் மூலம் மூன்று குணங்களின் தாக்கத்தைக் கடந்து, அவற்றின் மீது வெற்றி பெற்று, நமது உண்மையான மையத்தில் நிலைபெறுவதே ஆகும்.

“தமஸை தூய்மைப்படுத்தி, ரஜஸை சமநிலைப்படுத்தி, சத்வத்தை மலரச் செய்து, இறுதியில் மூன்று குணங்களையும் கடந்து நிலைபெறுவதே நவராத்திரியின் ஆழமான ஆன்மிக அர்த்தமாகும்.”